ری را... صدا می آید امشب
از پشت کاج که بندآب
برق سیاه تابش تصویری از خراب
در چشم می کشاند
گویا کسی ست که می خواند...

آلبومی که این روزها گوش میدم ، آلبوم "ری را" از سهیل نفیسیه ، آلبوم زیاد جدیدی نیست ولی خب از اونجایی که تازه من با ایشون آشنا شدم ( دست روح الله درد نکنه ، سر کادوی تولدش بود ) خب مسلما الان باید گوش بدم به این آلبوم ، خیلی جالبه آهنگها ، شعرهاش همه از شاعرای خوب و بزرگ معاصرمونه مثل : نیما یوشیج ، احمد شاملو و مهدی اخوان ثالث.
خلاصه که به همه ، گوش دادن این آلبوم رو پیشنهاد می کنم ، ایشالا که ازش لذت ببرید.
راستی بگم که گویا ری را معشوق خیالی نیما یوشیج است که در اشعارش با او صحبت می کند

---

پا نوشت :

این تابستونی که گذشت ، خیلی تابستون جالبی بود برام ، خیلی چیزا از لا به لای روزهاش یاد گرفتم ، خیلی اتفاقها افتاد که من ازشون درس گرفتم و خدا رو به خاطرش شکر می کنم ، این تابستون با یه سری از دوستام خیلی صمیمی شدم ، دوستانی که تا قبلش در حد مجازی بودن فقط :دی ، اطلاعاتی که این دوستانم به من دادن خیلی خیلی زیاد بود ، و من از همشون به خاطر این وارد کردن این حجم اطلاعات به مغزم تشکر می کنم ، مطمئنا اگه این تابستون رو من بدون این دوستان می گذروندم ، هرگز اینجایی که الان هستم نبودم.
اصولا تجربس که باعث پیشرفت میشه و چه خوبه آدم از تجربه دیگران استفاده کنه و خودش رو بالا بکشه.

ایشالا بتونم از تجربه دوستانم استفاده کنم و این تجربه ها من رو به سمت جلو هل بدن ، باز هم از همه دوستام تشکر می کنم و ازشون یه عذرخواهی کوچولو هم می کنم به خاطر اینکه دیگه زیاد به خاطر کنکورم نیمتونم ببینمشون ، ایشالا جبران می کنم. لایک برای همتون