تجریش تا ناهید غربی که موسسه علوم فنون کیش در اونجا واقع شده حدودا یک ساعت به دلیل ترافیک طول کشید و حوصله مارو حسابی سر برد. ( ناهید غربی 2 کوچه پایین تر از خیابون جام جم تشریف دارن )

ثبت نام رو با مشغله بسیار انجام دادم که اگه براتون بنویسم زیاد جالب نیست و خودم رو حسابی ضایع کردم فقط بدونین پول رو باید به حساب موسسه واریز میکردم اونم توی بانک :دی

بوی عید بیشتر از همه جا توی ورودی مترو میرداماد به مشام آدم میرسید ، مسیر 200 یا 300 متری ورودی مترو که همیشه دست فروشهای اندکی اونجا مشغول به کار بودن پر شده بود از خانومها و آقایون فروشنده ، از تنوع محصول هم اگه بخوام براتون بگم که از لباس زیر مردانه اونجا بود تا کراوات ، از روسری بود تا مانتو ، مهدی به مسخره میگفت الان بریم جلوتر ال سی دی هم اینجا میفروشن همینجا سینمای خانگی هم قیمت کن :دی
نکته ای که برای من جالب بود حضور یک عدد ون بود که این ون هم مطعلق بود به جناب بانک پارسیان و گویا دستگاه خودپرداز بود.

لاله زار رو رد کردیم از جلوی کافه نادری گذشتیم ، بوی عید توی خیابون جمهوری یه جور دیگه بود جلوی تمام مغازه های لباس فروشی یک عدد شاگر محترم ایستاده بود و به صورت ریتمیک و با حرکات موزون اجناس داخل مغازه رو معرفی میکردن ، به حافظ رسیدیم ، توی پاساژ که طبق معمول پر بود از جمعیت ، خودمون رو به یک عدد مغازه ژیگولانس رسیدیم رفتیم داخل و هم چک زدیم و هم چونه ، این ال جی شاین بالاخره اومد تو خونه.


وقتی آقای فروشنده فاکتور رو نوشتن بهشون گفتم گوشی رو نمیزارین توی جعبه ؟ گفت پیشنهاد میکنم این کار رو نکنین ، برام عجیب بود ؛ پرسیدم چرا اونوقت ؟؟؟
گفتن سابقه دزدی زیاده ، موتوری ها میبینن جعبه رو تو دستتون ازتون شاید بزنن ، خب ماهم گوشی رو به داخل جیب هدایت کردیم و برگشتیم به سمت تجریش، خدا نخواد برای کسی چون حدود 2 ساعت این مسیر نیم ساعته طول کشید و وقتی من رسیدم خونه دیگه یه چیزی تو مایه های جسد بودم.

---