بعد از چند سالی که وبلاگ نمینوشتم ، وقتی دوباره برگشتم و محیط صمیمی که بین بچه ها بود رو دیدم خیلی خوشحال شدم ، و این محیط بود که باعث شد دوباره بنویسم.
این هفته ای که گذشت نمیدونم چرا انقدر هفته مزخرفی بود ، دوتا از دوستای خوبم که توی همین محیط باهاشون آشنا شده بودم در وبلاگاشون رو تخته کردن و دیگه توش نمینویسن ، توی فرندفید خیلی هارو ناراحت کردیم ، خیلی از اکانتها پاک شد ؛ اینها خیلی من رو ناراحت کرد ، از صبح فکرم مشغول بود که ؛ ما چیکار کردیم که این اتفاقهای تلخ داره می افته ، تقصیر ماست ، ماییم که باعث میشیم دوستامون نارحت بشن ، ما باید خودمون رو اصلاح کنیم.
واقعا نمیدونم چی بگم ، دلم برای اون محیط قدیمی و دوست داشتنی وب دویی تنگ شده ، اون محیطی که من رو خیلی سریع جذب خودش کرد و باعث شد کلی دوستای خوب پیدا کنم ، ای کاش اون محیط گرم و قدیمیه گذشته هنوز هم بود و همه خوب و خوش در کنار هم بودیم ، به قول یکی از همین دوستام " به کجا داریم میریم " چرا داریم کاری میکنیم که دنیای خوب مجازی که داشتیم رو هم مثل دنیای واقعی خراب کنیم ، نکنیم این کار رو ، با خودمم ، نکن این کار رو امیرعلی نکن.






