از وقتی جناب آقای ویروس محترم قدم رنجه فرمودند و منت بر سر ما گذاشتند و مهمان مادربرد و هارد ما شدند ، جناب ویندوز گویی با ما قهر کردند ، پرس و جو کردم و متوجه شدم که این دو از گذشته های دور با هم مشکل داشتند و هیچگاه نتونستن با هم کنار بیان.
خلاصه که جناب ویندوز لج کرده و اجازه نمیده من از اینترنت بیش از 1 دقیقه استفاده کنم و یه جورایی تحریمم کرده و داره عذابم میده. خب البته ما ایرانیها خوب میتونیم از زیر فشار تحریم فرار کنیم و تحریم رو بشکنیم. من نیز هم که از بچگی ایرانی بودم و هنوز هم هستم از این حالت مستثنی نیستم.
خلاصه که من از این به بعد تا زمانی که بتونمبرای دوست عزیز جناب ویندوز ، نگهبانی چیزی پیدا کنم که بتونه از ایشون محافظت کنه و البته به روز هم بشه ، مجبورم از زیر تحریماتشون در برم و به میدان ونک اندکی اونورتر* پناه ببرم تا بتونم اینجا و در وبلاگک بنویسم.
نتایج :
- دنبالک ها:“صبح بخیر میگم از وسط میدان ونك یكم اینورتر” ،






